Eindelijk was het zover, we gingen naar de opera Le Nozze di Figaro. Op school hadden we van Daan al wat over de opera te horen gekregen en wat stukjes van een dvd bekeken, omdat het anders erg ingewikkeld zou zijn. Na het optutten en het aantrekken van een mooie jurk gingen we op weg in de bus. Onderweg kregen we nog een stukje te horen over Mozart, de componist van de opera.
Ik vond het erg leuk dat we naar de opera geweest zijn, het was een bijzondere ervaring. Wel vond ik het jammer dat de opera erg vernieuwd was. Er kwam bijvoorbeeld een mobieltje in voor en dat was er echt nog niet in de tijd van Mozart. Ook vond ik het jammer dat ze niet allemaal van die mooie, grote, lange jurken droegen als dat ik gehoopt had.  
Het verhaal snapte ik niet zo goed, omdat het erg ingewikkeld was, maar ondanks dat heb ik het erg naar mijn zin gehad en me absoluut niet verveeld. De drie uur vlogen voorbij. Ze hebben erg mooi gezongen en het was leuk om liederen die je al kende terug te horen in het hele stuk. Al met al het was een prachtige opera en ik had het voor geen goud willen missen het was super.
Goma van Saus, 4m

Le nozze di Figaro? Ik vond het een prachtige opera! Toen we onze planning van Berlijn kregen, zag ik er eerlijk gezegd het meest tegen op. A) omdat ik werkelijk al niks snap van Goede Tijden Slechte Tijden en B) ik had niet gedacht dat ik 3,5 uur in het Duits gezongen opera vol kon houden. Maar ik was vanaf het moment dat het toneellicht aanging geboeid! Ik vond het orkest fantastisch spelen en het verhaallijn fascineerde mij erg.
Ook nu ik er weer over schrijf, voel ik bij mezelf alweer een soort nieuwsgierigheid opkomen over hoe het af zou lopen en vooral het verlangen om de muziek erbij te horen. Alleen vond ik het wel jammer dat ik me niet volledig op de muziek kon concentreren. Aangezien het verhaal zulke onverwachte wendingen heeft, moest ik af en toe wel even opletten. Daarom kan ik me niet zo heel meer herinneren wat voor muziekstukken ik heb gehoord.
Ik ben Mozart nog meer gaan waarderen dan eerst en opera al helemaal. Bedankt voor deze gelegenheid om kennis te mogen maken met iets waar ik nu helemaal weg van ben!
Tom Leeuwenburg, 4M

Cultureel
Het leukste van de culturele bezigheden vond ik het bezoek aan het Staatsballett. De instructie daar werd gegeven door Kate Pope. We deden een opwarming en vervolgden met een moderne les. Ook hebben we een choreografie aangeleerd gekregen. Deze choreografie heet Musical Chairs. Stel je een soort stoelendans voor met veel gespring en geren…
Ook mochten we een stukje zien van een repetitie. Er werd gerepeteerd voor het Zwanenmeer. Dit was voor ons dansers geweldig om te zien. Iedereen was stil en keek met aandacht naar de dansers. Ze werden gecorrigeerd, maar naar mijn idee was dat niet nodig. Ik kreeg het gevoel dat ze gecorrigeerd werden, omdat degene die voor de groep stond daar gewoon zin in had.
Ik kijk hier met plezier op terug, ik vond het een hele bijzondere ervaring. Dit geeft mij ook veel motivatie om nog meer mijn best te doen met dans. Het is zo geweldig om daar te lopen als danser. De discipline straalt gewoon van de rondlopende dansers af. Dag in dag uit zijn ze bezig met repeteren. Dag in dag uit intensieve trainingen… Ik heb er respect voor!
Zoë Lefèvere, 4D

Hansa Studio
Een onderdeel van onze activiteiten was het bezoek aan de Hansa Studio. De dansklas kreeg een workshop in de Staatsoper en de muziekklas ging naar die zogenaamde Hansa Studio. De gids die buiten op ons wachtte, verwelkomde ons toen we uit de bus kwamen en begon in goed te verstaan Duits zijn uitleg over de geschiedenis van Berlijn en de rol van de Hansa Studio hierin.
Er stond een frisse wind en door het gebrek aan zon was het wat koud en daardoor leek het of de uitleg langer duurde dan het in werkelijkheid was. Toen we half bevroren en verdoofd eindelijk het gebouw binnentraden, werd het verhaal vervolgd. De gids die in zijn verhaal steeds meer de kant van pop en techno op ging, had zijn mond vol van verhalen over oude vergeten rockhelden die volgens hem een cruciale rol hadden gepeeld in de geschiedenis van Berlijn.
Ik kende er niet een van en had ook sterk de indruk dat het wel mee zou vallen met de daden en roem van deze bejubelde ‘wereldberoemdheden’. Onze gids ging echter vrolijk verder met zijn anekdotes en hield duidelijk geen rekening met de gemiddelde leeftijd van zijn luisteraars. Het was wel jammer dat zelfs mijn ouders niet meer wisten wie nou die ‘redders’ van Berlijn waren geweest.
De ruimtes waar deze ‘goden’ hun heldendaden hadden verricht waren helaas niet te bezichtigen. Er waren op dat moment opnames bezig en zelfs HMD-leerlingen, die toch behoren tot de meest getalenteerden, mochten die lokaliteiten niet binnen. We haastten ons terug naar de bus en eenmaal in de geriefelijke stoel, dommelde ik langzaam in.
Stijn van de Schoor

Ballhaus Swing
Op woensdag 24 maart hadden we een klassenuitje in Berlijn naar een swing- dans club. We gingen eerst met z’n allen pizza eten waarna we een colaatje dronken en een workshop swing dansen kregen. Tijdens de workshop werd ons een stukje dans uit de film Hairspray aangeleerd. Het stukje dans was niet ingewikkeld, maar wel lekker om op te swingen .
Na de workshop mochten we in de ruimte waar we hadden gegeten het stukje dans voordoen. Het leuke van dat moment is dat iedereen meedeed, omdat de stapjes lekker simpel waren. Het was heel leuk, maar wel heel warm en druk. Na het stukje voordoen mochten we zelf dansen. Het zat echt bomvol in de zaal, maar dat gaf juist een hele leuke en fijne sfeer. Moeten we zeker vaker doen!
Ik kan heel makkelijk zeggen dat het onwijs leuk was... waarom dan eigenlijk? Omdat je niet vaak midden in Berlijn zit en lekker mag swingen. Ik vond het bijzonder dat de muziekleerlingen ook lekker los gingen. Meestal is het zo dat als muziekleerlingen mee moeten doen met een dansworkshop, dat dat niet zo leuk is voor de muziekleerlingen, want ze doen niet voor niets muziek. En het is ook niet zo leuk voor de dansleerlingen, want die zijn al om het zo te zeggen gevorderd. Swingen is anders, want iedereen kan zich hierbij aanpassen. Voor de muziekers was het ook sowieso interessant vanwege de muziek . En de dansers konden gewoon rocken op hun eigen manier... Zelfs ‘sommige’ (ik noem vooral geen namen, hihi) leraren deden gezellig mee! Dat is toch super dat we als groep iets konden doen! Dat lijkt me wel duidelijk.

Gepeperd onkruid
Op woensdag gingen we naar Clärchens Ballhaus om pizza te eten en te dansen. We hadden van te voren al opgegeven wat we wilden eten. Maar er kan van alles misgaan, want hoe ziet je tevoren bestelde pizza er nou eigenlijk uit?
Tegen de tijd dat wij onze mediterrane lekkernij al bijna op hadden, was die van Revano nog steeds niet klaar. Toen hij even naar het toilet was, kwam er een serveerster met een pizza, waarvan wij dachten: dat zal die van Revano wel zijn.
Onze tafelgenoot was inmiddels teruggekeerd, zag de pizza en ontwaarde er wat ‘vreemde dingen’ op. Revano’s ogen werden groot van verbazing en ook wel iets van schrik. ‘Het is net onkruid.’ Voorzichtig prikte hij met zijn vork in een stukje ham, tilde het iets omhoog, keek eronder en vroeg geschokt: ‘Wat is dat?’
Wij lagen dubbel, maar Revano vond het duidelijk minder grappig. Hij keek onderzoekend om zich heen en toen hij de serveerster zag lopen, wist hij blijkbaar ineens niet meer hoe je zo iemand aanspreekt. ‘Frau! Frau!’ Toen de serveerster eindelijk doorhad dat zij geroepen werd, liep ze naar onze tafel en werd nog kwaad ook, toen Revao vroeg ‘Frau, was ist das?’, terwijl hij op de pizza wees. ‘Pizza parma, hast du bestellt,’ was het norse antwoord, waarna ze de pizza onder zijn neus vandaan trok.
Net op het moment dat Revano eigenlijk geen honger meer had, kwam zijn pizza. Hij nam een hap, zijn ogen werden weer groot van schrik. Hij had blijkbaar niet goed op de menukaart gekeken en kwam er nu pas achter dat hij een pizza besteld had met Spaanse peper. Nadat wij waren bijgekomen van de slappe lach om Revano, die met een verwrongen grimas twee happen van de pizza genomen had, hebben wij nog geprobeerd zijn gezicht te redden en samen de pizza weg te werken. Dat is helaas niet gelukt. De pizza werd dubbelgevouwen op het bord achtergelaten, waarna de serveerster de nauwelijks aangeraakte pizza afvoerde.
Sara Weeda, Rianna Korteland, 4m